Valentijnsdag, zoete tonen wekken mij uit mijn slaap. Is het piano? een ballade? Ik schiet omhoog, stoot mijn hoofd tegen een balk van mijn bed en terwijl ik over de pijnlijke plek wrijf besef ik mij dat de "zoete tonen" uit mij mobiel blijken te komen.....de wekker!
Ik kijk voor de zekerheid uit mijn raam, maar kennelijk is het in niemands gedachte opgekomen mij op de vleugel toe te zingen.
Op mijn werk druk in de weer met de kinderen. Er rmoeten hartjes geknipt worden, veel hartjes!
In mijn pauze loop ik even naar buiten. Even een frisse neus.
Er komt een man aangelopen, in zijn hand een grote bos bloemen, de man komt dichterbij....dichterbij...en loopt door. Op het kaartje dat aan zijn bos hangt staat "te laat"
Ik loop langs een stukje weiland, een paard kijkt mij droevig aan. "Waar is je prins?" hoor ik mijzelf hardop vragen.
Ok Mo, kappen, doe niet zo romantisch. Valentijn is een mega commercieel gebeuren, belachelijk bla bla bla
Eenmaal thuis open ik de brievenbus, toch weer die kriebel als ik het deurtje langzaam open....een brief!!!!.....met de mededeling dat het weer tijd wordt voor de waterschapsbelasting!
Ik drink een wijntje, op de liefde en de vriendschap...;-)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten