Valentijn

Valentijnsdag, zoete tonen wekken mij uit mijn slaap. Is het piano? een ballade? Ik schiet omhoog, stoot mijn hoofd tegen een balk van mijn bed en terwijl ik over de pijnlijke plek wrijf besef ik mij dat de "zoete tonen" uit mij mobiel blijken te komen.....de wekker!
Ik kijk voor de zekerheid uit mijn raam, maar kennelijk is het in niemands gedachte opgekomen mij op de vleugel toe te zingen.

Op mijn werk druk in de weer met de kinderen. Er rmoeten hartjes geknipt worden, veel hartjes!
In mijn pauze loop ik even naar buiten. Even een frisse neus.
Er komt een man aangelopen, in zijn hand een grote bos bloemen, de man komt dichterbij....dichterbij...en loopt door. Op het kaartje dat aan zijn bos hangt staat "te laat"

Ik loop langs een stukje weiland, een paard kijkt mij droevig aan. "Waar is je prins?" hoor ik mijzelf hardop vragen.

Ok Mo, kappen, doe niet zo romantisch. Valentijn is een mega commercieel gebeuren, belachelijk bla bla bla

Eenmaal thuis open ik de brievenbus, toch weer die kriebel als ik het deurtje langzaam open....een brief!!!!.....met de mededeling dat het weer tijd wordt voor de waterschapsbelasting!

Ik drink een wijntje, op de liefde en de vriendschap...;-)

In premiere

Al een anderhalve maand geleden begon ik met mijn nieuwe blog. Alvast "stiekem" een aantal blogjes plaatsen zodat men direct wat te lezen heeft. Uren prutsen op de lay-out en duizenden keren opnieuw de achtergrond aanpassen.Hij is er klaar voor....

Vandaag beleeft hij zijn premiere!

Waarom vandaag? Nou, fan van het eerste uur van mijn vorige blog en eveneens de gene die mij nét dat zetje gaf om weer te beginnen viert vandaag haar verjaardag.

Lieve Yvonne, Gefeliciteerd met je verjaardag!
Ik wens je nog vele prachtige, gezonde en gelukkige jaren.
Met hopelijk veel leesplezier :-)

kuch kuch......

Hierbij open ik officieel:

"Columns à la Monique"

Hoop dat ik jullie kan vermaken met mijn berichtjes!

Liefs Monique

De Kist!

Hij staat inmiddels al een poosje te pronken in mijn woonkamer. Mijn nieuwe salontafel! Al langer had ik voor ogen wat ik op de plek van die oersaaie ikea lack tafeltjes wilde hebben. Een oude wijn/boekenkist. Na een aantal dagen struinen op Marktplaats zag ik "hem" staan de antieke kist stond in het idyllische Almere.
De afmetingen waren (zo zag ik al wonderbaarlijk snel) nét een paar cm te groot voor mijn Suzuki. Een collega wilde wel met mij op pad. Samen op weg naar de ghetto van Almere. Na een "Samantha hou je bek dicht!" deed een man van 2 bij 2 in een campingsmoking de deur open. De kist was super! De man wilde wel even helpen de kist over de drempel te tillen, maar daar hield het wel mee op. Gelukkig zaten er twee handvatten aan de kist. Beetje jammer dat je bij het optillen dan direct je middenhandsbeentjes verbrijzelde, maar dat terzijde. My god dat ding was niet te tillen. Na veel puffen steunen en auwauwauw-en zat de kist in de auto.
Bij dat beeld (zie foto) leken Collega Luus en ik ineens een heel ander beroep te hebben ;-)

Eenmaal thuis werkte het weer lekker mee, door hele bakken regen op Amersfoort te gooien. De kist moest alleen nog even naar boven. Alleen nog even naar boven.....Nou heb drie keer mijn leven aan mij voorbij zien schieten toen Luus die halverwege de trap stond riep dat ze hem "echt niet meer hield" Ik hing half onder de kist en haar "los" zou zeker mijn " zo plat als een dubbeltje moment worden" Na wat aanmoedigende woorden over en weer stond hij een poosje later in mijn kamer. Hij is fantastisch! Ben er heel blij maar....maar dit doen we nooooooit meer!